Motorzine maakt de balans op. Na een jaar vrijwel ieder werkdag een zogenaamde Motor van de Dag gepost te hebben, kiezen we uit al jullie gewaardeerde motoren, een Motor van het Jaar. 

Onder de motoren die meer dan tien stemmers hebben, is de rangschikking van het afgelopen jaar als volgt. Conclusie, we houden het liefst van caféracers. Ook heeft het gros van de Motorzine lezers, een voorkeur voor authentieke, klassieke racers. Neem bijvoorbeeld de MV Agusta die veel als basis is gebruikt voor raceteams en de Honda van GP-legende Mike Hailwood.

Bij onze rubriek Motor van de Dag gaat het om bijzonder motoren. Motoren die je niet standaard kan kopen, ze staan niet in de showroom bij de grote dealers. Ze zijn uniek of slechts in een heel kleine serie vervaardigd. Vervaardigd dus, niet geproduceerd. Het nuanceverschil zit ‘m in de kunst en kunde van de de bouwer. En niet te vergeten de liefde, de passie die van (gouden) handjes over is gegaan op het aluminium, staal en metaal.

Alle motoren hebben minimaal 10 stemmen ontvangen. Dit is de top-10 Best gewaardeerde Motors van de Dag in 2011:

1. Honda CB 450 Bonita
2. MV Agusta Magni 860
3. Ducati Radical Caféracer
4. Kawasaki S1 Caféracer
5. Honda RC 166 250cc
6. Tjitze Tjoelker’s ongelofelijke V8
7. Pope Boardtrackracer
8. Moto Guzzi Chopper
9. Indian 1911 Boardracer
10. Taimoshan Super Caféracer

Meer zelfbouw, custom motoren vind je op Motor van de Dag.

(overzicht van de eerste vijf noteringen:)

Op een gedeelde eerste plaats:

Honda CB 450 Bonita (cijfer: 9,5)

De prachtige klassieke caféracer op basis van de Honda CB450 uit 1971 is gebouwd door de Boliviaanse Pepe Luque die al vanaf zijn tweede in Australië woont. De motor is een schoon voorbeeld voor een goed gerestaureerde en verbeterde Honda caféracer.

MV Agusta Magni 860 (cijfer: 9,5)

Magni ontwikkelde na zijn carrière bij MV Agusta zijn eigen snelle motor. En rap was hij. Hij nam een 750 cc blok en boorde dat op tot 860 cc. Ondanks dat Magni ook Honda’s, BMW’s, Moto Guzzi’s en andere viercilinder verbetert, blijft de Agusta Magni zijn pièce de resistance.

Gedeelde tweede plaats:

Ducati Radical Caféracer (cijfer: 9,1)

Radical Ducati uit Spanje bouwt de mooiste Ducati customs van dit moment. Deze ‘Ducati Cafe Veloce’ is één van hun zeer geslaagde caféracer customs. Minder agressief dan de Superbikes die zij doorgaans maken.

Kawasaki S1 Caféracer (cijfer: 9,1)

Het 250 cc driecilinder blok van de Kawasaki S1 uit  de jaren ’70  was heel populair. Desondanks zie je ze niet veel meer. In Azië echter, rijden er nog veel rond. Twinline Motorcycles uit Seattle tikten er eentje op de kop gingen aan de slag. Een stoere 250 cc’er is het resultaat.

Derde plaats:

Honda RC 166 250cc (cijfer: 9,0)

Mike Hailwood won tussen 1961 en 1967 maar liefst negen GP’s. Na een uitstapje naar de Formule-1 reed hij iedereen het schuim achter de oren op Isle of Man. Hij won de race met deze zescilinder Honda 250 en maakte zijn naam in de motorsport onsterfelijk. De 24-kleps zescilinder is één van de meest memorable motoren uit de motorgeschiedenis.

Gedeelde vierde plaats:

Tjitze Tjoelker’s ongelofelijke V8 (cijfer: 8,8)

De Tjitze Tjoelker sleutelt er lekker op los. De Friese buschauffeur /lasser/draaier droomde altijd al van een Honda V8 motor te bouwen. Vele uren later draait hij het sleuteltje van de 800 cc V8 met trots om. Eigenlijk zijn het twee aanelkaar geplakte Honda CBR400′s mar dat mag de pret niet drukken. Het geluid zegt alles.

Pope Boardtrackracer  (cijfer: 8,8)

Dit is een unieke machine. Het is de enige overgebleven boardtracker uit 1914 van het merk The Pope Manufacturing Company (Hartford, Connecticut). De tweecilindertjes reden in 1939 mee met diverse snelheidsevenement. Noel Pope haalde er 200 kpu mee. Meer info op Thevintagent.

Vijfde plaats:

Moto Guzzi Chopper (cijfer: 8,7)

Een beetje vreemde Eend in de bijt, is deze Moto Guzzi Chopper. Velen zien het als heilig schennis, toch waagde notabene een Italiaanse cutombouwer zich eraan. En niet de minste. De 29-jarige Filippo Barbacane deed het ontwerp waarna hij vanuit de werkplaats van Officine Rosso Puro de zaag in de Guzter zette. De chopper werd in zes maanden gebouwd en haalde de hoogste prijs in tijdens een motorshow in Padova.

Avontuurlijke reizigers opgelet. Ben je op zoek naar een superzuinige alleskunner die gehard door reiservaring zo van Nederland naar Sydney rijdt? Kijk dan eens naar de nieuwe Suzuki V-Strom, Rhino-editie. 

Volgend jaar maakt de geliefde zwarte Rhino wederom deel uit van de nieuwe Suzuki Specials. De gevierde modellen met ‘extra’s', tal van hoogwaardige originele Suzuki accessoires wat het gebruiksgemak en de ultieme styling ten goede komt.

De populaire V-Strom 650A Black Rhino staat bekend om zijn perfecte stuureigenschappen, comfortabele “recht-op” zitpositie en krachtig 650cc V-twin motorblok. De nieuwe V-Strom 650A is naast de standaard versie leverbaar in de zeer complete Black Rhino uitvoering. Deze is uitgerust met een fraaie top- en zijkofferset, praktische handkappen, middenbok en vario-touringscherm en een stijlvolle onderkuip. Klaar voor het ultieme avontuur! Adviesprijs is 10.999 euro.

De V-Strom is er ook in een V-Strom 650A Touring uitvoering , speciaal voor degene die nog meer comfort en gebruiksgemak van zijn V-Strom verwacht. De Touring heeft standaard een aluminium enduro topkoffer, handkappen, middenbok en onderkuip. De adviesprijs is  9.999. Beschikbare kleuren zijn: zwart, wit en oranje.

Alle Suzuki’s worden geleverd met ten minste drie jaar garantie!

De eerste Nederlandse motorreis naar het schitterende Afrikaanse eiland Madagaskar is een feit! 

Bijzondere Maki’s en Lemuren bewonderen? Kom naar Madagaskar, het land dat nog maar 2.000 jaar geleden aan menselijke activiteit is ‘overgeleverd’, kent een schat aan wonderlijke natuur. Madagaskar wordt ook wel het rode eiland genoemd. De oranje tot diep rode lateriet laag bedekt nagenoeg het hele eiland. Deze aarde kleuren zie je ook terug in de huizen. De eerste bewoners van Madagaskar kwamen uit oost Azië vandaar dat de bevolking Aziatische trekken vertoont en relaxter is dan de bewoners van het vaste land.

Madagaskar is het op drie na grootste eiland, van Noord naar Zuid is hemelsbreed zo’n 2.000 km. Het wegennet van Madagaskar bestaat uit slechts enkele asfaltwegen. De N7 verbindt de hoofdstad met het noorden en het zuiden. Verder zijn er een paar asfaltwegen die de N7 met de grotere (haven)steden aan de oost- en westkust verbinden. Op sommige trajecten tref je gaten aan in het wegdek maar er wordt onderhoud gepleegd en deze wegen zijn tijdens alle seizoenen over het algemeen goed berijdbaar.

Madagaskar is een verassend land en helemaal om dit per motor te doen. Het is zalig motorrijden in Madagaskar. Je rijdt over goede wegen met veel fijne bochten en buiten de steden is er weinig verkeer op de weg. Je komt voornamelijk een paar grote vrachtwagens, fietsen, veel taxibusjes en kuddes zeeboes tegen. De paar steden die we tegenkomen zijn druk en je zoekt dan je weg tussen mobylettes, oude Franse taxi’s en veel mensen die op de weg lopen.

Maar het gaat vooral om de variatie aan tropische landschappen. Eerst rijden we over het hoogland tussen de rijstterrassen, bananenplantages en theevelden. Dan steken we de bergen over en komen in een uitgestrekt savanne landschap met indrukwekkende kale rotsformaties. Naarmate we de kust naderen zien we palmbossen en de unieke Baobab bomen. Na een rustdag aan een palmstrand aan de westkust rijden we naar de oostkust om in het regenwoud op zoek te gaan naar Lemuren. Doordat Madagaskar een geheel eigen evolutie heeft door gemaakt komen deze halfapen alleen hier voor.

Deze bijzondere reis over dit onbekende eiland vertrekt volgend jaar juni (2012). De groepsreis wordt verreden op de betrouwbare BMW 100 GS motoren. Er wordt voor 95% op verharde wegen gereden en 5% offroad.

Voor meer informatie over deze motorreis, bezoek je de website van www.touratrek.nl.

Binnenkort gaan de deuren van De Jaarbeurs in Utrecht weer open (23 t/m 26 februari 2012). Gelukkig voor ons mannen trekt dit ook steeds meer vrouwen aan. 

Om vrouwelijke motorrijders te inspireren naar de beurs te komen is de ‘Motorvrouw van het jaar verkiezing’ in het leven geroepen. In 2012 organiseert MOTORbeurs Utrecht dit heugelijke moment op de beurs alweer voor de derde keer. Steeds meer vrouwen rijden motor en de motorhandel bedenkt ook steeds vaker producten die speciaal op de vrouwen gericht zijn. Ook voor de vrouwen is MOTORbeurs Utrecht een belangrijke inspiratiebron.

Dus, stoere, enthousiaste motorvrouwen opgelet, meldt je aan en kom naar de beurs.

Om voor de titel in aanmerking te komen, is de beurs op zoek naar vrouwen met een grote passie voor motorrijden. Vrouwen voor wie motorrijden niet meer weg te denken is uit hun leven en die niet bang zijn voor een beetje aandacht. Vrouwen die andere vrouwen kunnen inspireren om er met de motor op uit te trekken.

Karin van Dongen - www.harley-davidson-amsterdam.nl

Ben jij zo’n vrouw of ken je zo iemand om je heen, kijk dan snel op de site van de MOTORbeurs voor aanmelding. Dit kan tot en met 31 december 2011. De Motorvrouw van het Jaar verkiezing wordt georganiseerd voorafgaand aan MOTORbeurs Utrecht die plaatsvindt van 23 tot en met 26 februari 2012. De beurs voor actieve motorrijders en iedereen die geïnteresseerd is in motoren en alles wat daarmee te maken heeft. Tevens is MOTORbeurs Utrecht de aftrap van het nieuwe motorseizoen en een goede reden voor een eerste rit naar Utrecht.

De nieuwe Motorvrouw van het Jaar krijgt de kans haar passie te laten zien en zich voor te stellen aan Motorminnend Nederland, ze wint levenslang gratis toegang tot MOTORbeurs Utrecht en uiteraard een hele bijzondere hoofdprijs. In 2010 werd Simone Bokma de eerste Motorvrouw van het Jaar. Ben jij de volgende? Simone heeft zich wel bewezen als winnares en heeft inmiddels haar eigen Harley-Davidson zaak in Amsterdam.

Motorvrouw? Verras ons en meld je snel aan!

Deze ontwerper gaat wel erg ver in het gebruik van airbags. Kijk zelf hoe deze onfortuinlijke pipo zijn rit in het oranje motorpak overleeft… 

Je kunt je airbags voorstellen in een motorpak. Sterker nog, ze worden al toegepast bij GP-coureurs en heb je geldt over, dan schaf je ze zelf ook aan. Dit soort accessoires voor motoren is een welkome aanvulling op de beschermende kwaliteiten van motorkleding. De praktische invulling is nog wel omslachtig. Je moet ten slotte een apparatuur bij je dragen dat zorgt voor de constante ‘vulling’. Tegenwoordig heb je al allerlei apparatuur op de motor om je mee bezig te houden. Communicatie tussen motoren, GPS, MP3, Telefoon. Noem maar op. Enfin. Om een lang verhaal kort te maken zal het wel even duren voordat wij allemaal met lucht in de schouders rond rijden.

Nog verder van mijn bed is dit concept van de Canadees Réjean Néron. Deze designer bedacht al in 2009 het veiligste motorpak ter wereld. Zijn zogenaamde Safety Sphere Bubble maakt het mogelijk om het gehele lichaam door lucht te beschermen. Bij een ongeval zal het volledige pak namelijk vliegensvlug opblazen worden tot een soort skippy-ball (vandaar het oranje pak). Dit gebeurt in vijfhonderdste van een seconden. Vervolgens rol je in een enorm kussen van lucht over straat om zonder een schrampje of centje pijn weer op te staan. Je weet het niet, dit kan de toekomst zijn. Alhoewel mij zo’n sinasappelpak behoorlijk warm lijkt in de zomer!

(via Motorcyclenews.com)

Bad boy Paul Carter gaat in zijn boeken de olie-industrie te lijf. Dit keer blijft het niet verbaal, voor zijn nieuwe boek reisde hij Australië rond met een motor op… Frietvet. 

Huisvader en schrijver Paul Carter heeft het helemaal gehad met de vervuilende industrie die de zeeën besmeurt. Voor zijn nieuwste boek legt hij dit keer niet het spannende en zware leven van de werklieden rond olieputten bloot. In ‘Is that thing Diesel?’ stelt hij zichzelf tot doel geheel zonder hulp van fossiele brandstoffen te rijden en van zeer weinig geld te leven. Voor zijn avontuurlijke experiment besluit hij een Cagiva enduromotor te kopen en uit te laten rusten met een Briggs & Stratton grasmaaiermotor (door de bekende custombouwers Deus Ex Machina, Sydney) . Samen met het koppelrijk machientje begint hij aan een epische tocht om het grootste eiland ter wereld te ronden.

Wat bezielt een man van middelbare leeftijd met een motor en zonder enig budget op bio-brandstof rond te reizen?

“Ik wilde laten zien dat ik de eerste man kon zijn die op een zwakke, experimentele motor een dergelijke reis kon volbrengen. Bij voorkeur met behulp van frituurvet. En bij voorkeur zonder geraakt te worden door een oplegger vol brugdelen… Je moet wel een beetje gek zijn inderdaad. Mijn avontuur werd ronduit gevaarlijk en resulteerde in een losgeslagen zoektocht naar brandstof en voedsel. Het begon weliswaar allemaal met een goedkope, milieuvriendelijke motor maar uiteindelijk heb ik het plan bedacht om met op bio-brandstof het snelheidsrecord op het land te verbreken.”

De veertigjarige Schot Paul Carter werkte twintig jaar lang op verschillende plekken rond de wereld in de olie. En toen was het genoeg. Hij schreef er een boek over en werd plotsklaps een van de best verkopende schrijvers in Groot-Brittanië. In zijn vermakelijke boeken ‘Don’t Tell Mum I Work on the Rigs… She Thinks I’m a Piano Player in a Whorehouse’ en ‘This Is Not A Drill’ beschrijven het ruwe, wilde leven op de olieplatformen van deze wereld.

Na het ongeluk met zijn Cagiva Dieselmotor, houdt Paul zich rustig. Hij woont tegenwoordig met vrouw en kinderen in Perth en geniet van motorrijden op zijn Harley-Davidson XLCR en de omgebouwde off-road diesel. Of hij daadwerkelijk de snelste man op frituurvet gaat worden, laten wij ter zijnertijds weten.

Het vermakelijke boek ‘Is that bike diesel, mate?’ is te koop in paperback (Engelse versie) via Amazon.

Zoek je nog een eindejaarscadeau? Dit fotoalbum van twee Vlaamse fotografen is niet alleen mooi, het heiligt ook nog een heel goed doel.

De fotografen Rik De Brauweren Berten Steenwegen zamelen geld in voor de vereniging Muco die longtransplantaties bekostigt. Waar anders dan op de hoogste wegen ter wereld, wordt je letterlijk de adem ontnomen? Een fraaie analogie die even zo mooie beelden opleverde, is nu gebundeld in het boek ‘Adembenemend Himalaya’.

De Indiase Himalaya is de absolute droom van elke doorwinterde motorrijder. Het gebied tussen Tibet en Pakistan is enkel in de zomer over land te bereiken. Eens de sneeuw- en ijslaag door het leger geruimd is komt er jaarlijks een heuse karavaan op gang, waaronder ook steevast een heel aantal fanatieke motorrijders, op zoek naar avontuur en uitdaging… Onder hen ook de twee Vlaamse fotografen. Samen bereden zij op hun legendarische Royal Enfield ‘Bullet 500′ motoren in één expeditie, vier hoogst berijdbare bergpassen ter wereld.

Dit boek brengt niet alleen hun tocht in beeld maar ook het adembenemend landschap waarin ze rijden. De opbrengst van dit fraai kijkboek gaat integraal naar de Muco-vereniging, meer bepaald om longtransplantaties te bekostigen. Het boek brengt dan ook enkele ingetogen portretten van van mensen die inderdaad reeds een transplantatie ondergingen maar evenzeer ook van mensen die nog wachten op hun transplantatie (laatste fase).

• Het fotoboek is hier online te bestellen voor 40 euro (ex. 5 euro verzendkosten) en wordt uitgegeven door Uitgeverij Snoeck.
• De motorreis op de legendarische Royal Enfield motoren is georganiseerd door Touratrek, het Nederlandse reisbureau voor avontuurlijk motorreizen. Bekijk hier meer informatie over de Himalaya India reis.
• Lees op Motorzine Travel het verslag van deze reis die de redactie in 2005 al eens heeft gemaakt.

Heerlijk. Deze beelden van de Rus Alexander Khudokon zeggen genoeg. De vraag die over blijft, is het een commercial voor Triumph of Volkswagen? 

Beelden zeggen meer dan woorden. Vroeg je bed uit. De één gaat sporten, de ander… Motor rijden! Belstaf jack aan, potje op het hoofd en gaan met die Triumph Bonneville. Dit is waarom.

Binnenkort een nieuwe scooter kopen? Dit Amerikaanse bedrijf voorziet in een elektrische doos op wieltjes. Handig met parkeren. Er passen er wel drie op de vierkante meter. 

Moet je dit wel serieus nemen? Wat mij betreft is er weinig verschil tussen de ene elektrische motor (of scooter) en de andere. Dus waardoor onderscheid je je dan in? Juist. Denk aan wijlen Steve Jobs en je hebt het antwoord; door vorm en inhoud. Het design van Boxx Corp. is minder uniek als op het eerste gezicht lijkt. Vorig jaar verbaasde de Moto Undone van Joey Ruiter de wereld. Het ontwerp van deze designer (geen Nederlander) was op zijn zachtst gezegd opmerkelijk. Over minimalisme gesproken! Afgezien van het stuur, en onderaan de wielen, is de Moto Undone niet meer dan een vierkant blok gepolijst aluminium.

Moto Undone - J. Ruiter

De The Boxx scooter is hier te zien als een concept. Of de vorm is afgekeken van de Moto Undone is natuurlijk de vraag. Net zoals het de vraag is of er inspiratie gehaald is uit de kleurige Apple computers die wij allemaal jennen. De rijdende iPod heeft een lengte van bijna een meter, is bijna een meter hoog en is 20 cm breed. De zitting bied plaats aan één persoon. De scooter heeft een topsnelheid van 56 kpu en een bereik van 65 kilometer (in de Eco-stand). Dat is helemaal niet slecht. Ook niet verkeerd is de oplaadtijd van ‘slechts’ één uur. Deze dondersteen heeft ook ABS, tractiecontrole en two wheel drive (!).

Waar de elektrische motor van Joey Ruiter een onbetaalbaar kunstobject voorstelt, is The Boxx een product dat daadwerkelijk op de markt gebracht wordt. In 2012 om precies te zijn voor nog geen 4.000 dollar. Je kunt op de website van The Boxx je eigen scooter helemaal zelf samenstellen. Kijk hier voor de bedrijfspagina met meer informatie over deze rijdende koffer.

Wereldrecordhouder Dougie Lampkin rijdt net zo makkelijk over boomstammen als over je huiskamerbank. Om te laten zien hoe trots deze sponsor op de 12 voudige kampioen is, maakten ze samen dit filmpje. 

Het bekende Engelse merk Renthal (je weet wel, van de handvaten, sturen, crosskleding, etc.) heeft in Stockport (Groot-Brittanië) haar hoofdkantoor en magazijn. Op de video zitten de werknemers ogenschijnlijk ongestoord te werken als Dougie op zijn GasGas voorbij komt stunten. Niets is minder waar. Toch is de in scene gezette video een aardig staaltje stuurmanskunst van de twaalfvoudige trial-wereldkampioen. Niet orgineel, wel leuk.